Türkiye’nin Oksijen Deposu Burhaniye “Ören”

Adı Ören ama Kendisi Cennet Bir Beldemiz…

Geçen yıldan buyana Ankara dışına çıkamamıştım. İş, aile sitresi ve diğer bazı olumsuzlukların üzerine birde sıklaşan başağrılarım da ekleninde daha fazla dayanamadım. Kendimi, çok sevdiğim, kadim dostumun ikametgahı olan Burhaniye-Ören’de buldum.

Ören’e gidene kadar yolculuk esnasında baya bir macera yaşadık. Gece saat 23.30 gibi Polatlı Sivrihisar arasında seyir halindeyken Ankara’da göremediğim yılın ilk karı yağmaya başladı. Sivrihisar’a varmadan otobüsümüz lapa, lapa yağan karın etkisiyle bir rampada durdu kaldı. Daha fazla gidemedi. Ulaşım resmen durdu. Yaklaşık 1 saat kadar mahsur kaldık. Otobüsün görevlileri araca zincir takarken bu arada karayollarının kar küreme araçları yolu açmaya gelmişti. Neticede yol açılınca otobüsümüz hareket etmeye başladı. Sivrihisar’a kadar zincirle geldik. Orada zincirler çıkarıldı. Yolculuğumuz zincirsiz bir şekilde devam etti. Afyon’a yaklaşmadan  yol ve hava şartları normale döndü.

Afyon’da mola verdikten sonra uyumuşum. Gözümü Balıkersir’de açtım. Sabahın erken saatinde firmanın yolcuların a verdiği çayı içerek yanında verdikleri kekide yiyerek Ayvalık’a doğru yolculuğumuz devam etti. Neticede maceralı bir yolculuktan sonra arkadaşımın ikamet ettiği Burhaniye Ören’e ulaştım. İyİkide gitmişim. Mevsim her nekadar kış olsada Hayatımın en güzel 10 gününü orda geçirdim. Gerçi havanın soğuk olmasından ötürü denize giremedik. Fakat, henüz turizm sezonu açılmadığı için Ören’in o pırıl,pırıl sahilini, iskelesini, tarihi yerlerini, çam ağaçlarının altından denize kuşbakışı bakan o enfes görüntüsünü doyasıya seyrettim. Orda kaldığım 10 gün içinde her sabah aparatif birşeyler yedikten sonra spora gidiyorduk. Aletli spor sahası eve yaklaşık l km.idi. Oraya bazen yürüyerek bazende bisikletlerimizle gidiyor duk. Spordan sonra Burhaniye’ye alışveriş için uğruyor akebinde eve geliyorduk. Güzel bir kahvaltıdan sonra günün geri kalan kısmını Ören’i gezerek geçiriyorduk. Yeri gelmişken biraz daha Ören’den bahsetmek istiyorum.

Ören, Burhaniye ilçesine 3 km. mesafede, doğal bitki örtüsüyle, tertemiz havasıyla, temiz sahiliyle, tarihi ve turistik yerleriyle, bir kaç küçük motel ve çay bahçesiyle iskelesiyle ve birbirinden güzel şirin evleriyle büyük bir mahalledir. Ören’in esas yeri Burhaniye’nin çıkışında başlıyor. Öğretmenler Mahallesinin girişine kadar devam ediyor. Ören’in İskele ve Öğretmenler Mahallesi diye iki büyük, semti var. Ören’in oturanlarının çoğunluğu, Ören dışından gelme maddi durumları bir hayli iyi olan emekliler’dendir.

Ören, dübleks ve triplesk tipi evlerden oluşmuş güzel bir beldedir. Ören, her konuda Burhaniye’yi geçmiş bir yerleşim yeridir. Aslında çoktan belediye olmayı hak etmiş, hatta olmuşta. Burhaniye’ye çok yakın olduğundan dolayı büyük bir mahalle olarak kalmıştır.

Ören’in tek dezavantajı bağlı bulunduğu ilçe belediye başkanının CHP’li olmasıdır. Zaten ilk gelmeme rağmen şaşırmadım. Tahmin ettim. Burada gerek ilçe içindeki yolları ve kaldırımları bakımsız gördüm. Halbuki, belediye tarihi ve turizim kozunu iyi kullansa, Burhaniye ve Ören daha bir başka olur?  Bu zihniyet, belediye olduğu her yerde olduğu gibi, orda da kendini göstermiş, o güzelim turizm beldesini güzelleştirmemiş, köreltmiştir.

Herşeye rağmen, karla ve soğukla (Ben gelene kadar da Ören’e 30 yıldır kar yağmamış) geldiğim bu beldeden arkadaşımla vedalaşarak, orda yaşadığım o güzel anlarımı gene orada bırakarak, buruk bir şekilde (yağmurla) ayrıldım.

Ören’de kaldığım süre içerinde beynimde ve bedenimde nekadar gereksiz bilgi, belde varsa bütün bunları, Türkiye’nin oksijen deposu olan mandalinası ve tarihi dokusuyla ünlenen Ören’de bıraktım. Bir nevi tabiri caizse kendimi resetledim. Şuan kuş gibi, hafif içim huzur doluyum. Bu 10 günlük tatil bana epey bir süre gider. Sonrası Allah kerim…!

Herkese tavsiye ediyorum.

Saygılarımla…

Not: Burhaniye-Ören’deki Diğer Resimleri Görmek İçin Lütfen Aşağıdaki Linki Tıklayınız…

https://www.facebook.com/MVLTYZR/media_set?set=a.1318182507934.2047430.1031898434&type=3